بالا

تحلیل ظرفیت مقاطع پایه بزرگراهی (مطالعه موردی: بزرگراه شهید خرازی اصفهان)

سید مهدی ابطحی، استادیار، دانشکدة عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
محمد تمنایی*، دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
شهاب الدین کرمانشاهی، دانشجوی دکتری، دانشکدة عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
E-mail: m_tamannaei@yahoo.com

چكيده
این مطالعه، با هدف تحلیل ظرفیت مقاطع پایه بزرگراهی در ایران و ارتباط آن با نحوه رفتار رانندگان انجام شده است. بزرگراه مورد مطالعه در این تحقیق، بزرگراه درون شهری شهید خرازی اصفهان است. داده های ترافیکی جمع آوری شده در ساعات مختلف روز و شب شامل تردد، سرعت متوسط و سرفاصله زمانی هستند. با استفاده از مدلهای کلان سرعت- چگالی و همچنین با تحلیل سرفاصله های زمانی وسایل نقلیه، ظرفیت خطوط مختلف قطعه پایه بزرگراهی تحت شرایط جریان غیرمنقطع تعیین شده است. نتایج حاکی از آن است که ظرفیت خطوط مختلف بزرگراه مورد مطالعه بويژه خط سبقت بیشتر از ظرفیت پیشنهادی راهنمای ظرفیت راهها HCM است. مهم ترین علت اين امر، ویژگیهای متفاوت رفتاری جامعه مورد مطالعه رانندگان نسبت به سایر جوامع است. تمایل بخش عظیمی از جامعه رانندگان به انتخاب سرفاصله های غیرایمن و عدم رعایت فاصله ایمن دنباله روی بويژه در ترددهای نزدیک به ظرفیت، اگرچه ظرفیت خط را افزایش داده-است ولی در عین حال سبب کاهش ایمنی و افزایش احتمال خطر تصادف نیز شده است. همچنین مشخص شد که نحوه رفتار رانندگان در خطوط مختلف بزرگراهی و نیز در ساعات شب و روز با یکدیگر متفاوت است. این مطالعه نشان داد که برای تحلیل ظرفیت بزرگراهها در ایران، اعمال تغییرات در مقادیر پیشنهادی توسط آیین نامه های کشورهای پیشرفته، رفتار صحیح تری از ترافیک را منعکس می سازد.

واژه‌هاي كليدي:ظرفیت، رفتار رانندگان، سرفاصله زمانی، دنباله روی
 

دانلود فايل PDF

بالا

روشی برای بهینه سازی لگاریتم تابع درستنمایی جهت تخمین ضرایب مدلهای پیش بینی تصادفات

شهریار افندی زاده، دانشیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ايران، تهران، ایران
محمود عامری، دانشیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ايران، تهران، ایران
محمدحسن میرابی مقدم*، دانشجوی دکتری، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ايران، تهران، ایران
E-mail: mhmirabi@hotmail.com

چكيده
در مدل سازی آماری تصادفات، تخمین دقیق ضرایب مدل به این دلیل که بیان کننده میزان و چگونگی ارتباط متغیر وابسته با هر یک از متغیرهای مستقل هستند، از اهمیت زیادی برخوردار است. برای تعیین این ضرایب، معمولاً یک تابع درستنمایی با استفاده از روشهای عددی "بردار گرادیان"، "شبه نیوتن" و "نیوتن- رافسون" بهینه سازی می شود که هر یک به ماتریس هسین وابسته بوده و به همین جهت از ضعفهایی نظیر کندی روند همگرایی، وابستگی شديد به مقدار اولیه و امکان همگرایی برای یک تابع در نقطه ای به غیر از بالاترین قله، برخوردارند.
در این مقاله با حذف عبارت ماتریس هسین از معادله طول گام بهینه روش بردار گرادیان به کمک تکنیکهای ریاضی، روشی ارایه شده است که ضعفهای یاد شده را به حداقل رسانده و امکان مناسب تری را برای مدلساز جهت تخمین ضرایب مدلهای پیش بینی تصادفات فراهم آورده است. یافته های حاصل از اجرای این روش بر روی یک تابع عملکرد ایمنی (که با استفاده از داده های تصادفات و حجم ترافیک 160 قطعه راه شهری در ایران ساخته شده است)، نشان می دهد که روش پیشنهادی در اجرای فرایند بهینه سازی به نقطه شروع حرکت وابسته نبوده و همچنین همگرایی برای یک تابع درستنمایی را در بالاترین قله ممکن ایجاد مي كند.

واژه‌هاي كليدي:مدل پیش بینی تصادفات، لگاریتم تابع درستنمایی، بهینه سازی، بردار گرادیان، طول گام بهینه
 

دانلود فايل PDF

بالا

بکارگيري شاخص ريسک براساس معيار دسترسي براي افزايش قابليت ‌‌اطمينان شبکه جاده‌اي استان کردستان

افشين ‌شريعت مهيمني*، استاديار، دانشکدة‌ مهندسي‌ عمران، دانشگاه ‌علم‌ و صنعت ‌ايران، تهران، ايران
علي‌اصغر کاظمی، دانشجوي ‌کارشناسي ‌ارشد، دانشکدة مهندسي ‌عمران، دانشگاه علم‌ و صنعت ‌ايران، تهران، ايران
E-mail: shariat@iust.ac.ir

چكيده
بروز سوانح طبيعي امري اجتناب ‌‌ناپذير است و خسارتهاي فراواني را نيز درپي ‌دارد. در اين ‌ميان، برقراری ارتباط در شبکه حمل‌ و نقل جاده‌اي با توجه به اهميت و جايگاه آن خصوصاً در شرايط اضطراري بسيار حائز اهميت ‌است. عملکرد مناسب شبکه راهها مي‌تواند باعث کاهش اثرات حادثه در اين شرايط شود و شبکه‌اي که نتواند دسترسی لازم را فراهم كند، داراي قابليت‌ اطمينان اندکي ‌است‌ و موجب آسيبهاي گسترده‌تري نيز مي‌شود. استان کردستان به علت موقعيت جغرافيايي و شرايط طبيعي ويژه، در معرض آسيبهاي ناشي از وقوع حوادث طبيعي قرار دارد. بنابراين تأمين دسترسي و کاهش اين آسيبها داراي اهميت ‌است. در اين پژوهش بر مبناي حجم وسيعي از اطلاعات، يک شاخص‌ ‌‌ريسک براي شبکه‌ راههاي ‌استان ‌کردستان برآورد شده ‌است. براي اعتبارسنجي اين شاخص، ضمن تحليل‌ حساسيت آن، نتايج کار با خسارتهاي حوادث گذشته مقايسه شده ‌است. در ادامه به‌ کمک اين‌ شاخص، با تعيين مسيرهای دارای ريسک، اولويت‌بندي سرمايه‌گذاري در کمانهاي شبکه با هدف افزايش قابليت ‌‌اطمينان و کاهش ميزان ريسک در شبکه انجام ‌شده ‌است.

واژه‌هاي كليدي:شاخص ‌ريسک، دسترسي، آسيب‌پذيري، قابليت ‌اطمينان شبکه، عملکرد شبکه‌
 

دانلود فايل PDF

بالا

سنجش عوامل تأثیرگذار بر میزان رضایت از سکونت در محلات بلافصل ایستگاههای مترو تهران

مصطفی عباس زادگان*، استادیار، دانشكدة مهندسي معماري و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران، ايران
راضیه رضازاده، استادیار، دانشكدة مهندسي معماري و شهرسازي، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
مریم محمدی، دانشجوی دكتري، دانشكدة مهندسي معماري و شهرسازي، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
سجاد علی پور اشلیکی، دانش آموخته كارشناسي ارشد، دانشكدة مهندسي معماري و شهرسازي، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
E-mail: abbaszadegan@iust.ac.ir

چكيده
استفاده از سیستم جامع حمل و نقل عمومی راهکار مطلوبی برای تحقق حمل و نقل پایدار شهری است. در این میان مترو به عنوان یکی از کارآمدترین وسایل حمل و نقل عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. در کنار ویژگیها و آثار مثبت مترو بر بهبود وضعیت حمل و نقل شهر تهران، این سیستم مشکلاتی در زمینه اجتماعی، کالبدی و ترافیکی برای ساکنان محلات بلافصل آن، به وجود آورده است.
هدف این مقاله بررسی عوامل تأثیرگذار بر رضایتمندی از سکونت در محلات شهر تهران، پس از احداث ایستگاه مترو است. شاخصهاي مورد توجه این بررسی، شامل ویژگیهای فردی استفاده کنندگان مترو و همچنین شاخصهاي مطلوبیت کیفیت اجتماعی، کالبدی و ترافیکی است. روش مورد استفاده برای تعیین عوامل مؤثر بر میزان رضایتمندی، بهره گیری از مدل رگرسیونی پیش بینی کننده است که میزان رضایت ساکنین محلات را با شناسایی متغیرهای تأثیرگذار، اندازه-گیری می كند. به اين منظور برای دستیابی به هدف مقاله، دو ایستگاه مترو دانشگاه صنعتي شریف و ایستگاه مترو دانشگاه علم و صنعت ایران، انتخاب و 160 پرسشنامه در میان ساکنین محلات بلافصل آنها توزیع و تکمیل شده است. نتایج تحلیلی مدل حاکی از آن است که شاخصهاي جنسیت و سن از میان ویژگیهای فردی و شاخصهاي مطلوبیت اجتماعی و کالبدی بر میزان رضایت ساکنین بعد از احداث ایستگاه مترو تأثیر گذارند.

واژه‌هاي كليدي:مترو، محله، تأثیرات اجتماعی، تأثیرات ترافیکی، توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی
 

دانلود فايل PDF

بالا

تخمين رفتار تعقيب خودرو با استفاده از مباني معادلات ديفرانسيل

سيدصابر ناصرعلوي*، دانشجوي دکتري، دانشکدة مهندسي عمران و محيط زيست، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
محمود صفارزاده، استاد، دانشکدة مهندسي عمران و محيط زيست، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
نويد نديمي، دانشجوي کارشناسي ارشد، دانشكدة مهندسي عمران و محيط زيست، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
E-mail: saber_alavi@modares.ac.ir

چكيده
بسياري از تحليلهاي مهندسي ترافيک با استفاده از ابزار شبيه سازي خرد جريان ترافيک صورت مي پذيرد. مدلهاي تعقيب خودرو از مهم ترين زير مدلهاي شبيه سازي خرد جريان ترافيک است که به کنترل رفتار رانندگي در ارتباط با خودروي جلويي واقع در خط عبور مشابه مي پردازد. تعدد مدلهاي تعقيب خودرو آن چنان زياد است که ضرورت شناخت هر مدل را، قبل از انتخاب آن، ايجاب مي کند. در اين تحقيق، مدل معروف تعقيب خودروي جنرال موتورز (GM)، مد نظر قرار مي گيرد و خصوصيات حالت ساده شده اي از اين مدل، که زمان عکس العمل براي همه راننده ها صفر است (مدل رانندگي پاسخ سريع)، بررسي مي شود. براي اين منظور چندين سناريوي ساختگي براي فرآيند تعقيب خودروي معمول، تعريف و با شبيه سازي مدل رانندگي پاسخ سريع ويژگيهاي اين مدل ارزيابي مي شود. همچنين، رويکرد استفاده از مباني معادلات ديفرانسيل براي پيش بيني و تخمين رفتار خودروي تعقيب کننده با توجه به فرض معلوم بودن رفتار حرکتي خودروي جلويي پيشنهاد مي شود. به علاوه، براي شناخت بيشتر خصوصيات مدل، از داده هاي سری زمانی فرآيند تعقيب خودروی واقعي استفاده شده و مدل رانندگي پاسخ سريع با اين داده ها پرداخت مي شود. نتايج ارزيابي مدل با داده هاي واقعي نشان مي دهد كه مدل تعقيب خودروي پاسخ سريع رفتار دنياي واقعي را به طور قابل قبول (RMSPE=1.7 %) مدل سازي مي کند. همچنين، نتايج نشان مي دهند مباني معادلات ديفرانسيل ابزار قدرتمندي براي تحليل مدل رانندگي پاسخ سريع است و استفاده از اين رويکرد به شناخت بيشتر خصوصيات مدل و کاهش هزينه هاي محاسباتي منجر خواهد شد.

واژه‌هاي كليدي:مدل رانندگي پاسخ سريع، مدل تعقيب خودرو، تحليل عددي، معادله ديفرانسيل، مدل GM
 

دانلود فايل PDF

بالا

بررسي تأثير انواع الياف تثبيت کننده بر خواص خستگي مخلوطهاي آسفالتي با استخوان بندي سنگدانه اي

ابوالفضل محمدزاده مقدم*، دانشجوي دکتري، دانشکدة مهندسي، دانشگاه فردوسي مشهد، مشهد، ايران
يونس نيازي، استاديار، دانشکدة مهندسي، دانشگاه فردوسي مشهد، مشهد، ايران
E-mail: mohammadzadeh.abolfazl@gmail.com

چكيده
در اوايل دهة 1970، صنعت راه اروپا نياز به روسازيهايي مقاوم در مقابل شيارافتادگي سطح راه، ساييدگي و خرابيهاي گوناگوني كه به وسيله بارهاي ترافيكي سنگين و لاستيكهاي يخ شکن ايجاد مي شد را احساس كرد . براي برطرف كردن اين نياز متوليان روسازي راهها، مخلوطهاي آسفالتي با استخوان‌بندي سنگدانه‌اي (SMA) را ابداع كردند. بالا بودن فضاي خالي بين مصالح درشت‌دانه و مصرف نسبتاً زياد قير و اندود ضخيم ‌قيري مصالح سنگي درشت دانه در مخلوطهاي SMA ، عاملي براي ريزش و بيرون زدن قير از اين مخلوط در هنگام ذخيره‌سازي، حمل و پخش آن است. الياف به عنوان نوعي از تثبيت-کننده ها در مخلوطهاي SMA براي جلوگيري از ريزش قير و مسلح سازي بکار مي روند . انواع معمول الياف مورد استفاده در اين مخلوطها الياف سلولزي و معدني هستند . هدف از اين تحقيق بررسي امکان استفاده از الياف مصنوعي شامل اکريليک، پلی استر، پلی پروپيلن و الياف سلولزي کنف و ويسکوز توليد بومی و يا حاصل از پسماند کارخانه هاي فرش، موکت و لاستيک موجود در کشور و نيز بررسي اثر کاربرد اين الياف بر خواص خستگي و ريزش قير مخلوطهاي SMA است. در اين تحقيق ميزان درصد قير بهينه، ريزش قير، شاخص سختي مارشال، سختي خمشي و عمر خستگي مخلوطهاي SMA حاوي اين الياف ارزيابي و با يکديگر مقايسه شد . نتايج آزمايش نشان داد که مخلوطهاي SMA حاوي الياف سلولزي داراي ميزان قير بهينه بيشتري نسبت به مخلوطهاي حاوي الياف مصنوعي هستند. مخلوطهاي SMA حاوي الياف مصنوعي، ريزش قير بيشتري نسبت به مخلوطهاي حاوي الياف سلولزي از خود نشان دادند. مخلوطهاي SMA حاوي الياف اکرليک داراي بيشترين مقدار شاخص سختي مارشال بودند. همچنين با افزايش سطح کرنش اعمالي سختي خمشي مخلوطها کاهش مي يابد که اين امر در سطح کرنشهاي بالاتر محسوس تر است. وجود الياف مختلف نشان داد که نوع الياف تأثير قابل توجهي بر عمر خستگي مخلوطها بويژه در سطح کرنشهاي پايين تر دارد.

واژه‌هاي كليدي:مخلوطهاي SMA، الياف، ريزش قير، شاخص سختي مارشال، سختي خمشي، عمر خستگي
 

دانلود فايل PDF

بالا

پیش بینی تأخیر قطار های مسافری با استفاده از شبکه های عصبی

مسعود یقینی*، استادیار، دانشکدة مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
محمدمهدی خوشرفتار، دانشجوي كارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
سیدمسعود سیدآبادی، دانشجوي کارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ايران
E-mail: yaghini@iust.ac.ir

چكيده
هدف این مقاله ارائه مدلی مبتنی بر شبکه های عصبی پیشخور با دقت بالا برای پیش بینی تأخیر قطار های مسافری در راه آهن جمهوری اسلامی ایران است. در این مقاله از سه روش مختلف برای ورودی شبکه های عصبی، شامل ورود به صورت اعداد حقیقی نرمال شده، تبدیل ورودیها به صورت دودویی و همچنین تبدیل ورودیها به رشته های دودویی استفاده شده است. براي یافتن ساختاری مناسب برای شبکه عصبی در مدل پیشنهادی از سه استراتژی مختلف استفاده شده است که به ترتیب استراتژی سریع، استراتژی پویا و استراتژی چندگانه نام دارند. داده های مورد استفاده در این پژوهش شامل تأخیر قطارهای مسافری راه آهن جمهوری اسلامی ایران از سال های 1383 تا 1387 است. برای آماده سازی داده ها، جهت حذف داده های متناقض و دارای نویز که همواره همراه با مجموعه داده های دنیای واقعی است، پیش پردازش کاملی صورت گرفته است، براي پیشگیری از بیش برازش مدل با مشخصات داده های آموزشی، براساس روش اعتبارسنجی تقاطعی، داده ها به سه قسمت داده-های آموزشی، داده های اعتبارسنجی و داده های آزمایشی تقسیم شدند. برای ارزیابی مدل پیشنهادی، نتایج حاصل از روشهای مختلف ورود داده و استراتژی های یافتن ساختار مناسب شبکه، با یکدیگر و همچنین با بعضی روشهای رایج پیش بینی از قبیل درختهای تصمیم و رگرسیون لجستیک چند جمله ای مقایسه شده اند. براي مقایسه مدلهای مختلف شبکه های عصبی مورد استفاده در این مقاله زمان آموزش مدل، دقت پیش بینی بر روی داده های آزمایشی و اندازه شبکه در نظر گرفته شده است. براي انجام مقایسه ای دقیق میان تمامی مدلها، نمودار زمان - دقت ترسیم شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند مدل پیشنهادی از دقت بيشتري برخوردار است.

واژه‌هاي كليدي:شبکه عصبی، پیش بینی، تأخیر قطار مسافری، شرکت قطارهای مسافری رجا
 

دانلود فايل PDF

بالا

پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه